Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Ebî Abdullah’tan, o Osman b. İsa’dan, o Semâa b. Mihrân’dan, o Ebu Basîr’den, o da Ebu Abdullah’tan nakletti. Şöyle buyurdu: “Mümin bir iyiliği yapmayı düşünür de yapmazsa ona bir iyilik yazılır. Eğer onu yaparsa kendisine on iyilik yazılır. Mümin bir kötülüğü yapmayı düşünür de onu işlemezse kendisine hiçbir günah yazılmaz.”