Ebû Cafer şöyle buyurdu: Resûlullah miraca çıkarıldığında şöyle dedi: “Ey Rabbim! Senin katında müminin durumu nedir?” Allah buyurdu ki: “Ey Muhammed! Benim bir dostumu aşağılayan kimse bana karşı savaş ilan etmiştir ve ben dostlarıma yardım etmekte en hızlı olanım. Yapacağım hiçbir işte müminin vefatı konusundaki kadar tereddüt göstermem. O ölümü istemez, ben de onu üzmek istemem. Mümin kullarım arasında öyleleri vardır ki onları ancak zenginlik düzeltir; eğer onları başka bir hâle çevirsem helâk olurlar. Yine mümin kullarım arasında öyleleri vardır ki onları ancak fakirlik düzeltir; onları başka bir hâle çevirsem helâk olurlar. Kullarımdan hiç kimse bana, kendisine farz kıldığım şeylerden daha sevimli bir amelle yaklaşamaz. Sonra nafilelerle bana yaklaşmayı sürdürür, sonunda onu severim. Onu sevdiğim zaman onun işiten kulağı, gören gözü, konuşan dili ve tutan eli olurum. Bana dua ettiğinde cevap veririm, benden istediğinde ona veririm.”