Ali b. İbrahim, babasından, o da Ali b. Esbât’tan, o da Dâvûd b. Nu‘mân’dan, o da Ebû Hamza’dan rivayet etti. Ebû Ca‘fer şöyle dedi: Resûlullah insanlara hitap ederek şöyle buyurdu: “Size insanların en kötüsünü haber vereyim mi?” Dediler ki: “Evet, ey Allah’ın Resûlü.” Buyurdu ki: “Yardımını esirgeyen, kölesini döven ve azığını yalnız başına tüketen kimsedir.” İnsanlar bundan daha kötü bir yaratılmışın bulunmadığını sandılar. Sonra buyurdu ki: “Bundan daha kötüsünü size haber vereyim mi?” Dediler ki: “Evet, ey Allah’ın Resûlü.” Buyurdu ki: “Hayrı umulmayan ve şerrinden emin olunmayan kimsedir.” İnsanlar bundan daha kötü bir yaratılmışın bulunmadığını sandılar. Sonra buyurdu ki: “Bundan daha kötüsünü size haber vereyim mi?” Dediler ki: “Evet, ey Allah’ın Resûlü.” Buyurdu ki: “Çirkin sözlü ve çok lânet eden kimsedir; müminler yanında anıldığında onlara lânet eder, onlar da onu andıklarında ona lânet ederler.”