Kafi İman 113

Kafi 2452: Hüseyin b. Muhammed, Ahmed b. İshak’tan, o da Bekr b. Muhammed’den, o da Ebû Basîr’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Küfrün temelleri üçtür: Hırs, kibir ve haset. Hırsa gelince; Âdem yasaklanan ağaçtan men edildiğinde, onu o ağaçtan yemeye sevk eden şey hırstı. Kibre gelince; İblis, Âdem’e secde etmekle emrolunduğunda büyüklük taslayarak bunu reddetti. Hasede gelince; Âdem’in iki oğlundan biri kardeşini haset sebebiyle öldürdü.”

Kafi 2453: Ali b. İbrahim, babasından, o da Nevfelî’den, o da Sekûnî’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle dedi: Resûlullah şöyle buyurdu: “Küfrün direkleri dörttür: Aşırı istek, korku, hoşnutsuzluk ve öfke.”

Kafi 2454: Bir grup ashabımız, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da Nûh b. Şuayb’dan, o da Abdullah ed-Dehkân’dan, o da Abdullah b. Sinân’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle dedi: Resûlullah şöyle buyurdu: “Allah’a ilk isyan edilmesine sebep olan şeyler altıdır: Dünya sevgisi, makam sevgisi, yemek sevgisi, uyku sevgisi, rahatlık sevgisi ve kadın sevgisi.”

Kafi 2455: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den, o da Muhammed b. Sinân’dan, o da Talha b. Zeyd’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle anlattı: Has‘am kabilesinden bir adam Peygamber’e gelip: “Allah katında amellerin en sevimsizi hangisidir?” diye sordu. Peygamber: “Allah’a ortak koşmaktır.” buyurdu. Adam: “Sonra hangisi?” dedi. Peygamber: “Akrabalık bağlarını koparmaktır.” buyurdu. Adam: “Sonra hangisi?” dedi. Peygamber: “Kötülüğü emredip iyiliği yasaklamaktır.” buyurdu.

Kafi 2456: Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Ebû Umeyr’den, o da Hasan b. Atıyye’den, o da Yezîd es-Sâiğ’den rivayet etti. Yezîd şöyle dedi: Ebû Abdullah’a: “Bu işe bağlı bir kimse yalan söylese, söz verdiğinde sözünü tutmasa ve kendisine emanet verildiğinde hıyanet etse, onun durumu nedir?” diye sordum. Şöyle buyurdu: “Bu, küfre en yakın derecelerden biridir; fakat o kimse kâfir değildir.”

Kafi 2457: Ali b. İbrahim, babasından, o da Nevfelî’den, o da Sekûnî’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle dedi: Resûlullah şöyle buyurdu: “Bedbahtlığın alametleri; gözün kuruması, kalbin katılaşması, dünya talebinde aşırı hırs ve günah üzerinde ısrar etmektir.”

Kafi 2458: Ali b. İbrahim, babasından, o da Ali b. Esbât’tan, o da Dâvûd b. Nu‘mân’dan, o da Ebû Hamza’dan rivayet etti. Ebû Ca‘fer şöyle dedi: Resûlullah insanlara hitap ederek şöyle buyurdu: “Size insanların en kötüsünü haber vereyim mi?” Dediler ki: “Evet, ey Allah’ın Resûlü.” Buyurdu ki: “Yardımını esirgeyen, kölesini döven ve azığını yalnız başına tüketen kimsedir.” İnsanlar bundan daha kötü bir yaratılmışın bulunmadığını sandılar. Sonra buyurdu ki: “Bundan daha kötüsünü size haber vereyim mi?” Dediler ki: “Evet, ey Allah’ın Resûlü.” Buyurdu ki: “Hayrı umulmayan ve şerrinden emin olunmayan kimsedir.” İnsanlar bundan daha kötü bir yaratılmışın bulunmadığını sandılar. Sonra buyurdu ki: “Bundan daha kötüsünü size haber vereyim mi?” Dediler ki: “Evet, ey Allah’ın Resûlü.” Buyurdu ki: “Çirkin sözlü ve çok lânet eden kimsedir; müminler yanında anıldığında onlara lânet eder, onlar da onu andıklarında ona lânet ederler.”

Kafi 2459: Bir grup ashabımız, Sehl b. Ziyâd’dan, o da bazı ashabından, o da Abdullah b. Sinân’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle dedi: Resûlullah şöyle buyurdu: “Üç özellik kimde bulunursa, oruç tutsa, namaz kılsa ve kendisinin Müslüman olduğunu iddia etse bile münafıktır: Kendisine emanet verildiğinde hıyanet etmesi, konuştuğunda yalan söylemesi ve söz verdiğinde sözünü tutmaması. Çünkü Allah kitabında: ‘Allah hainleri sevmez.’ (Enfâl 58) buyurmuştur. Yine: ‘Eğer yalancılardan ise Allah’ın lâneti onun üzerine olsun.’ (Nûr 7) buyurmuştur. Ayrıca şu ayette de: ‘Kitapta İsmail’i an. O sözünde duran bir kimseydi ve bir resul, bir nebiydi.’ (Meryem 54) buyurmuştur.”

Kafi 2460: Ali b. İbrahim, Muhammed b. İsa’dan, o da Yûnus’tan, o da bazı ashabından rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle dedi: Resûlullah şöyle buyurdu: “Size bana benzemekte en uzak olanınızı haber vereyim mi?” Dediler ki: “Evet, ey Allah’ın Resûlü.” Buyurdu ki: “Çirkin sözlü, kötü söz söylemeyi alışkanlık haline getirmiş, edepsiz, cimri, kibirli, kinci, hasetçi, katı kalpli, kendisinden hiçbir hayır umulmayan ve şerrinden emin olunmayan kimsedir.”

Kafi 2461: Hüseyin b. Muhammed, Muallâ b. Muhammed’den, o da Mansûr b. Abbas’tan, o da Ali b. Esbât’tan, o da Selmân’dan rivayet etti. Selmân şöyle dedi: “Allah bir kulun helâkini istediğinde ondan hayâ duygusunu çekip alır. Hayâsı alındığında onu ancak hain ve güvenilmez olarak görürsün. Hain ve güvenilmez olduğunda emanet duygusu da ondan alınır. Emanet duygusu alındığında onu ancak kaba ve sert biri olarak görürsün. Kaba ve sert biri olduğunda iman bağı ondan sökülüp alınır. İman bağı alındığında ise onu ancak lânetlenmiş bir şeytan olarak görürsün.”

Kafi 2462: Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Ebû Umeyr’den, o da İbrahim b. Ziyâd el-Kerhî’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle dedi: Resûlullah şöyle buyurdu: “Üç şey lânetlenmiştir; bunları yapan kimse lânetlenmiştir: Yolcuların gölgelendiği yerde abdest bozmak, insanların yararlandığı suyu engellemek ve kullanılan yolu kapatmak.”

Kafi 2463: Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den, o da İbn Mahbûb’dan, o da İbrahim el-Kerhî’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle dedi: Resûlullah şöyle buyurdu: “Üç şeyi yapan kimse lânetlenmiştir: Yolcuların gölgelendiği yerde abdest bozmak, insanların yararlandığı suyu engellemek ve insanların kullandığı yolu kapatmak.”

Kafi 2464: Bir grup ashabımız, Sehl b. Ziyâd’dan ve Ali b. İbrahim de babasından, onların hepsi İbn Mahbûb’dan, o da İbn Riâb’dan, o da Ebû Hamza’dan, o da Câbir b. Abdullah’tan rivayet etti. Resûlullah şöyle buyurdu: “Size erkeklerinizin en kötülerini haber vereyim mi?” Dedik ki: “Evet, ey Allah’ın Resûlü.” Buyurdu ki: “Erkeklerinizin en kötülerinden biri, insanlara iftira atan, günah işlemekte pervasız olan, kötü sözlü, yemeğini yalnız yiyen, yardımını esirgeyen, kölesini döven ve ailesini başkalarına muhtaç bırakan kimsedir.”

Kafi 2465: Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Ebû Umeyr’den, o da Meysir’den, o da babasından rivayet etti. Ebû Ca‘fer şöyle dedi: Resûlullah şöyle buyurdu: “Benim lânet ettiğim beş grup vardır; bütün peygamberlerin duası kabul edilmiştir: Allah’ın kitabına ilavede bulunan kimse, benim sünnetimi terk eden kimse, Allah’ın takdirini yalanlayan kimse, Allah’ın haram kıldığı şeyleri benim soyum hakkında helâl sayan kimse ve ganimet ile kamu malını kendisine ayırıp bunu kendisi için helâl gören kimsedir.”