Ashabımızdan bir topluluk, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, İsmail b. Mihrân, Yûnus b. Ya‘kûb, Ebû Meryem el-Ensârî ve Ebû Cafer’den rivayet etti. Ebû Cafer şöyle buyurdu:
Basra’da bir adam Müminlerin Emiri’nin yanına gelip şöyle dedi: “Ey Müminlerin Emiri! Bize kardeşler hakkında bilgi ver.” O şöyle buyurdu:
Kardeşler iki çeşittir: Güven kardeşleri ve sohbet kardeşleri.
Güven kardeşleri el, kanat, aile ve mal gibidir. Kardeşinle arandaki güven tam ise malını ve bedenini onun için ortaya koy, dost olduğu kimseyle dost ol, düşman olduğu kimseyle düşman ol, sırrını ve kusurunu gizle, güzel yönlerini ortaya çıkar. Ey soran kişi! Bil ki onlar kırmızı kükürtten daha az bulunurlar.
Sohbet kardeşlerine gelince, onlardan elde ettiğin şey arkadaşlık ve hoş vakittir. Bu sebeple onlarla olan bu ilişkiyi kesme ve kalplerinin derinliklerinde bundan fazlasını arama. Onlara da sana gösterdikleri güler yüz ve tatlı dili göster.