Ashabımızdan bir topluluk, Sehl b. Ziyâd, Muhammed b. Abdullah, Hâlid el-Ammî, Hıdır b. Amr ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Onun şöyle dediğini işittim:
Mümin iki çeşittir. Bir mümin vardır ki Allah’a karşı üzerine aldığı şartları yerine getirmiştir; işte bu kimse peygamberlerle, sıddıklarla, şehitlerle ve salihlerle beraberdir. Onlar ne güzel arkadaştırlar. Bu kimse şefaat eder, kendisi için şefaat edilmez. Dünya ve ahiret korkuları ona isabet etmez. Bir de ayağı sürçmüş mümin vardır. Bu, rüzgârın hangi tarafa eğerse o tarafa eğilen ekin filizi gibidir. Dünya ve ahiret korkuları ona isabet eder, kendisi için şefaat edilir ve yine de hayır üzeredir.