Ondan, Ahmed b. Muhammed, İbn Mahbûb, Cemîl b. Sâlih ve Ebû Ubeyde el-Hazzâ’dan rivayet edildi. Ebû Ubeyde şöyle dedi: Ebû Ca‘fer’in şöyle buyurduğunu işittim: “Allah’a yemin olsun ki ashabımın bana en sevimlisi, onların en vera sahibi, en fakih ve hadislerimizi en çok gizleyenidir; onların benim yanımda hâli en kötü ve en buğz edilen olanı ise, bize nispet edilen ve bizden rivayet edilen bir hadisi işittiğinde onu kabul etmeyen, ondan tiksinen, onu inkâr eden ve onunla dinlenen kimseyi tekfir eden kişidir; oysa o hadisin belki de bizden çıkmış ve bize isnat edilmiş olduğunu bilmez, böylece bu yüzden velayetimizden çıkmış olur.”