Ali b. İbrahim, babası, İbn Ebû Umeyr, Ebû Muhammed el-Vâbişî ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Dedi ki: Arkadaşlarımızdan söz edildiğinde ben, “Ne öğle ne de akşam yemeği yerim; mutlaka yanımda onlardan iki üç kişi veya daha fazlası bulunur” dedim. Bunun üzerine Ebû Abdullah, “Onların senin üzerindeki fazileti, senin onlar üzerindeki faziletinden daha büyüktür” buyurdu. Ben, “Size feda olayım! Ben onları yediriyor, malımdan harcıyor ve ailemi onlara hizmet ettiriyorum; buna rağmen onların fazileti nasıl daha büyük olur?” dedim. Buyurdu ki: “Çünkü onlar sana geldiklerinde Allah tarafından gönderilmiş bol bir rızıkla gelirler; senden ayrıldıklarında ise sana bağışlanma bırakıp giderler.”