Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ, Ali b. Hakem ve Safvân el-Cemmâl’den rivayet etti. Safvân şöyle dedi: Ebû Abdullah ile Abdullah b. Hasan arasında bir konuşma geçti, aralarında gürültü yükseldi ve insanlar toplandı; o akşam bu hâl üzere ayrıldılar. Ertesi sabah bir ihtiyacım için çıkmıştım; bir de baktım ki Ebû Abdullah, Abdullah b. Hasan’ın kapısında duruyor ve “Ey cariye, Ebû Muhammed’e dışarı çıkmasını söyle” diyordu. Abdullah dışarı çıkınca, “Ey Ebû Abdullah, seni sabah erkenden buraya getiren nedir?” dedi. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Dün gece Allah’ın kitabından bir ayet okudum, beni huzursuz etti.” Abdullah, “Hangi ayet?” dedi. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Allah’ın şu sözü: ‘Onlar, Allah’ın birleştirilmesini emrettiği şeyi birleştirirler, Rablerinden korkarlar ve hesabın kötüsünden çekinirler.’ (Ra‘d 21)” Bunun üzerine Abdullah, “Doğru söyledin; sanki ben Allah’ın kitabındaki bu ayeti hiç okumamışım” dedi; sonra birbirlerine sarıldılar ve ağladılar.