Bir grup ravi, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, İsmail b. Mihrân, Osman b. Cebele ve Ebû Cafer’den rivayet etti ki Allah Resulü şöyle buyurdu: “Üç özellikten biri bile kendisinde bulunan kimse, başka hiçbir gölgenin bulunmadığı günde Allah’ın arşının gölgesinde olur: İnsanlardan kendisinin beklediği muameleyi onlara da yapan kişi, bir işe girişmeden veya ondan vazgeçmeden önce onun Allah’ın rızasına uygun olup olmadığını araştıran kişi ve kardeşindeki bir ayıbı kendisinden gidermeden onu ayıplamayan kişi; çünkü insan kendinden bir ayıbı giderdikçe başka bir ayıbını görür ve kişinin kendi kusurlarıyla meşgul olması ona yeter.”