Muhammed b. Yahyâ → Ahmed b. Muhammed b. Îsâ → Abdullah el-Haccâl → Hafs b. Ebû Âişe.
Ebû Abdullah bir iş için kölesini göndermişti. Köle gecikince Ebû Abdullah onun peşinden çıktı. Onu uyurken buldu. Başucuna oturdu ve uyanıncaya kadar onu serinletip rahatlatmaya devam etti. Köle uyandığında Ebû Abdullah ona şöyle dedi:
Ey filan! Allah’a yemin ederim ki gece de gündüz de uyumak sana yakışmaz. Gece senindir, fakat gündüz bize aittir.