Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Ebî Abdullah’tan; o İsmail b. Mihrân’dan; o Dürüst b. Ebî Mansûr’dan; o Îsâ b. Beşîr’den; o da Ebû Hamza’dan rivayet etti. Ebû Hamza şöyle dedi:
Ebû Ca‘fer şöyle buyurdu: “Babam Ali b. Hüseyin’in vefatı yaklaştığında beni göğsüne bastı ve şöyle dedi: ‘Yavrucuğum! Sana, babamın ölümü yaklaştığında bana vasiyet ettiği şeyi ve onun da babasının kendisine vasiyet ettiğini söylediği şeyi vasiyet ediyorum: Yavrucuğum! Hak acı bile olsa ona sabret.’”