Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den; o Ali b. Esbât’tan; o Muhammed b. İshak b. Hüseyin’den; o Amr’dan; o Hasan b. Ebân’dan; o Ebû Basîr’den rivayet etti. Ebû Basîr şöyle dedi:
Ebû Abdullah’a:
“Bir kimsenin onu yerine getirdiğinde görevini yapmış sayılacağı ibadetin sınırı nedir?” diye sordum.
Buyurdu ki:
“İtaatte güzel niyettir.”