Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan; o Şâzân b. Halîl’den rivayet etti. Şâzân şöyle dedi:
Onun kitabından, kendisine ulaşan bir senetle Îsâ b. Abdullah’tan yazdım. Îsâ b. Abdullah şöyle dedi:
Ebû Abdullah’a:
“Size feda olayım, ibadet nedir?” diye sordum.
Buyurdu ki:
“Allah’a itaat edilen yolların her birinde, itaate yönelik güzel niyettir. Ey Îsâ! Şunu bil ki, nâsihi mensuhtan ayırt etmedikçe mümin olamazsın.”
Dedim ki:
“Size feda olayım, nâsihi mensuhtan ayırt etmek nedir?”
Buyurdu ki:
“Bir imamla beraber olup ona itaat hususunda nefsini güzel niyet üzerine hazırlarsın; sonra o imam vefat eder ve başka bir imam gelir; sen de ona itaat hususunda nefsini yine güzel niyet üzerine hazırlarsın, öyle değil mi?”
Dedim ki:
“Evet.”
Buyurdu ki:
“İşte nâsihi mensuhtan ayırt etmek budur.”