Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den; o Muhammed b. Ali’den; o Ali b. Esbât’tan; o adını zikrettiği kişiden; o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. O şöyle buyurdu: Hasan b. Ali, Abdullah b. Ca‘fer ile karşılaştı ve şöyle dedi: “Ey Abdullah! Mümin, payına öfkelenip makamını küçük görürken nasıl mümin olabilir? Oysa onun hakkında hükmeden Allah’tır. Ben, kalbinden rızadan başka bir şey geçmeyen kimseye kefilim ki Allah’a dua ettiğinde duası kabul edilir.”