Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den; o Ahmed b. Muhammed b. Ebû Nasr’dan; o Safvân el-Cemmâl’den rivayet etti. Safvân şöyle dedi:
Ebû Abdullah’a Aziz ve Celil olan Allah’ın şu sözü hakkında sordum:
“Duvar ise şehirde bulunan iki yetim çocuğa aitti ve altında onlar için bir hazine vardı.” (Kehf 82)
Buyurdu ki:
“Bil ki o hazine altın ve gümüş değildi. O dört sözden ibaretti:
‘Benden başka ilâh yoktur. Ölüme yakîn eden kimse dişlerini göstererek gülmez. Hesaba yakîn eden kimsenin kalbi sevinçle taşmaz. Kadere yakîn eden kimse Allah’tan başkasından korkmaz.’”