Bir grup arkadaşımız → Sehl b. Ziyâd ve başkaları → Hüseyin b. Hasan → Muhammed b. Urme → Muhammed b. Ali → İsmail b. Yesâr → Osman b. Yusuf → Abdullah b. Keysân → Ebû Abdullah’tan nakletti:
Ona dedim ki:
“Sana feda olayım, ben senin mevlânım.”
Abdullah b. Keysân dedi ki:
Buyurdu:
“Nesebini biliyorum; fakat seni tanımıyorum.”
Dedim ki:
Ben Cebel bölgesinde doğdum, Fars diyarında yetiştim. İnsanlarla ticaret ve başka işlerde iç içe bulunuyorum. Bir adamla karşılaşıyorum; onda güzel bir hâl, güzel bir ahlâk ve çok emanet ehli oluş görüyorum. Sonra onun durumunu araştırıyorum da sizin düşmanlarınızdan olduğunu anlıyorum. Yine bir adamla karşılaşıyorum; onda kötü ahlâk, emanete riayette azlık ve kabalık görüyorum. Sonra onun durumunu araştırıyorum da sizin velâyetinize bağlı olduğunu anlıyorum. Bu nasıl oluyor?
Bana buyurdu:
“Ey İbn Keysân! Allah Azze ve Celle’nin cennetten bir maya ve ateşten bir maya aldığını, sonra bunları birbirine karıştırdığını, ardından bundan şunu ve şundan bunu çekip ayırdığını bilmiyor musun? O kimselerde gördüğün emanet ehli oluş, güzel ahlâk ve güzel hâl, onlara cennet mayasından dokunan şeydendir. Onlar sonunda yaratıldıkları şeye döneceklerdir. Bunlarda gördüğün emanete riayette azlık, kötü ahlâk ve kabalık da onlara ateş mayasından dokunan şeydendir. Onlar da sonunda yaratıldıkları şeye döneceklerdir.”