Ali b. İbrahim, babasından, o İbn Ebu Umeyr’den, o Hafs b. el-Buhturî’den, o Ebu Abdullah’tan rivayet etti. Dedi ki: “Enfâl; üzerinde at ve deve koşturulmayan, yahut barış yapan bir topluluğun, yahut kendi elleriyle teslim olan bir topluluğun verdiği şeydir; her harap arazi ve vadilerin içleri de böyledir. O Resulullah’a aittir; ondan sonra imama aittir, onu dilediği yere koyar.”