İshak dedi ki: Bana Ömer b. Ebu Müslim rivayet etti. Dedi ki: Mısır halkından Seyf b. Leys denilen bir adam Sürre Men Reâ’ya geldi. Şefî‘ el-Hâdim’in gasp edip kendisini içinden çıkardığı bir arazisi hakkında Mühtedî’ye şikâyette bulunmak istiyordu. Biz ona, işinin kolaylaştırılmasını istemek üzere Ebu Muhammed’e yazmasını tavsiye ettik. Ebu Muhammed ona şöyle yazdı: “Sana bir zarar yoktur. Arazin sana geri verilecektir. Sultana başvurma. Arazi elinde bulunan vekille görüş ve onu en büyük sultan olan âlemlerin Rabbi Allah ile korkut.” O da onunla görüştü. Arazi elinde bulunan vekil ona şöyle dedi: “Sen Mısır’dan çıktığın sırada bana, seni aramam ve araziyi sana geri vermem yazıldı.” Böylece araziyi, kadı İbn Ebu’ş-Şevârib’in hükmü ve şahitlerin şahitliğiyle ona geri verdi. Mühtedî’ye başvurmasına ihtiyaç kalmadı. Arazi onun oldu ve onun elinde kaldı; bundan sonra onunla ilgili bir mesele olmadı.
Dedi ki: Bana bu Seyf b. Leys rivayet etti. Dedi ki: Mısır’dan çıkarken orada hasta bir oğlumu ve ondan daha büyük, vasim, ailemin ve arazilerimin idarecisi olan başka bir oğlumu bırakmıştım. Ebu Muhammed’e yazıp hasta oğlum için dua etmesini istedim. Bana şöyle yazdı: “Hasta oğlun iyileşti; büyük oğlun, vasin ve idarecin ise öldü. Allah’a hamdet ve feryat edip sabırsızlanma ki ecrin boşa gitmesin.” Bana, oğlumun hastalığından iyileştiği ve büyük oğlumun, Ebu Muhammed’in cevabının bana ulaştığı gün öldüğü haberi geldi.