Muhammed b. Yahyâ → Muhammed b. Hüseyin → Muhammed b. İsmail → Sâlih b. Ukbe → Abdullah b. Muhammed el-Cu‘fî → Ebu Ca‘fer ve Ebu Abdullah.
Ebu Ca‘fer ve Ebu Abdullah şöyle buyurdular: Onların işi ne olduysa olduğunda Fâtıma, Ömer’in yakasından tuttu ve onu kendisine doğru çekti; sonra şöyle dedi: Allah’a yemin olsun ey Hattâb’ın oğlu! Suçu olmayan kimseye bela isabet etmesinden hoşlanmasaydım, Allah üzerine yemin edeceğimi ve sonra O’nu çabuk icabet eden olarak bulacağımı bilirdin.