Ali b. İbrahim → Babası → İbn Ebî Umeyr → Hişâm b. Hakem → Ebu Abdullah.
Ebu Abdullah şöyle buyurdu: Peygamber Mescid-i Haram’da bulunduğu sırada üzerinde kendisine ait yeni elbiseler vardı. Müşrikler onun üzerine bir devenin yavru zarını attılar ve elbiselerini onunla doldurdular. Bu sebeple Allah’ın dilediği kadar içine bir sıkıntı girdi. Sonra Ebû Tâlib’in yanına gitti ve ona, “Ey amca! Sizin yanınızdaki soy değerimi nasıl görüyorsun?” dedi. Ebû Tâlib, “Bu da ne demek ey kardeşimin oğlu?” dedi. Peygamber ona olayı haber verdi. Bunun üzerine Ebû Tâlib Hamza’yı çağırdı, kılıcı aldı ve Hamza’ya, “O yavru zarını al” dedi. Sonra kavme yöneldi; Peygamber de onunla birlikteydi. Kâbe’nin çevresinde bulunan Kureyş’e geldi. Onlar onu görünce yüzündeki öfkeyi anladılar. Sonra Ebû Tâlib Hamza’ya, “Zarı onların bıyıklarına sür” dedi. Hamza bunu onların sonuncusuna kadar yaptı. Sonra Ebû Tâlib Peygamber’e dönerek şöyle dedi: Ey kardeşimin oğlu! İşte senin bizim yanımızdaki soy değerin budur.