Muhammed b. Yahyâ → Ahmed b. Muhammed b. Îsâ → Hasan b. Mahbûb → İshak b. Gâlib → Ebu Abdullah.
Ebu Abdullah’ın, Peygamber’in ve imamların hâlini ve sıfatlarını anlattığı özel bir hutbesinde şöyle geçmiştir: Rabbimizin hilmi, mühlet vermesi ve şefkati, onların büyük suçları ve çirkin fiilleri sebebiyle kendileri için peygamberlerinin en sevgilisini ve katında en değerli olanı, Abdullah oğlu Muhammed’i seçmesine engel olmadı. Onun doğumu izzet merkezindeydi; kökü kerem sürekliliği içindeydi. Soy itibarı karışık değildi; nesebi bulanık değildi; sıfatı ilim ehli katında bilinmez değildi. Peygamberler kitaplarında onu müjdelediler; âlimler onu nitelikleriyle dile getirdiler; hikmet sahipleri onu vasıflarıyla düşündüler. Arınmıştı, yanına yaklaşılamazdı; Hâşimî idi, ona denk olunamazdı; Bathâlı idi, ona erişilemezdi. Huyunda hayâ, tabiatında cömertlik vardı. Peygamberliğin vakarları ve ahlakı üzerine yaratılmış; risaletin vasıfları ve hilimleri üzerine şekillendirilmişti. Nihayet Allah’ın takdir sebepleri onunla kendi vakitlerine ulaştı, Allah’ın emriyle hüküm onda son sınırlarına kadar yürüdü ve Allah’ın kesin kazası onu kendi gayelerine ulaştırdı. Her ümmet kendisinden sonrakine onu müjdeliyor, her baba onu bir babaya, bir sulbden diğer sulbe teslim ediyordu. Âdem’den babası Abdullah’a kadar onun unsuruna zina karışmadı, doğumunu nikâh kirletmedi. En hayırlı toplulukta, en değerli boyda, en korunaklı kabilede, en gözetilmiş rahimde ve en emanetli kucakta idi. Allah onu seçti, ondan razı oldu, onu seçkin kıldı; ona ilmin anahtarlarını ve hikmetin kaynaklarını verdi. Onu kullara rahmet, beldelere bahar olarak gönderdi. Allah ona içinde açıklama ve beyan bulunan kitabı indirdi: “Eğriliği olmayan Arapça bir Kur’an” (Zümer 28), umulur ki sakınırlar. Onu insanlara açıkladı; ayrıntılandırdığı bir ilimle, açık hâle getirdiği bir dinle, gerekli kıldığı farzlarla, insanlar için belirleyip açıkladığı sınırlarla ve yaratılmışlarına açıp ilan ettiği işlerle onun yolunu belirledi. Onda kurtuluşa delalet eden işaretler ve hidayetine çağıran alametler vardır. Resûlullah gönderildiği şeyi tebliğ etti, emredildiği şeyi açıkça ortaya koydu, peygamberlik yüklerinden kendisine yüklenenleri eda etti, Rabbi için sabretti, O’nun yolunda cihad etti, ümmetine nasihatte bulundu, onları kurtuluşa çağırdı, onları zikre teşvik etti ve kendisinden sonra sapmamaları için kullar adına temelini attığı yollar ve davetler ile onlar için yükselttiği işaretler aracılığıyla onları hidayet yoluna yöneltti. O, onlara karşı çok şefkatli ve merhametliydi.