Ahmed b. Mehrân → Abdülazîm b. Abdullah el-Hasenî → Ali b. Esbât → İbrahim b. Abdülhamîd → Zeyd eş-Şahhâm.
Zeyd eş-Şahhâm şöyle dedi: Cuma gecesi yolda olduğumuz sırada Ebu Abdullah bana, “Kur’an oku; çünkü bu cuma gecesidir” buyurdu. Ben de “Şüphesiz hüküm günü onların hepsinin buluşma vaktidir; o gün hiçbir dost hiçbir dosta hiçbir fayda sağlamaz ve onlar yardım da görmezler; ancak Allah’ın merhamet ettiği kimse müstesna” ayetlerini okudum (Duhân 40-42). Bunun üzerine Ebu Abdullah şöyle buyurdu: Allah’a yemin olsun ki Allah’ın merhamet ettiği kimseler biziz; Allah’a yemin olsun ki Allah’ın istisna ettiği kimseler biziz; fakat biz onlara fayda veririz.