Hasan b. Râşid dedi ki: Ebû Abdillah’ın şöyle dediğini işittim: “Allah bir imam yaratmayı sevdiği zaman bir meleğe emreder; o da arşın altındaki sudan bir içim alır ve onu babasına içirir. İmam bundan yaratılır. Annesinin karnında kırk gün ve gece kalır, ses işitmez; sonra bundan sonra konuşmayı işitir. Doğduğu zaman o melek gönderilir ve iki gözünün arasına şunu yazar: ‘Rabbinin sözü doğruluk ve adalet bakımından tamamlandı; O’nun sözlerini değiştirecek yoktur. O işitendir, bilendir.’ (En‘âm 115) Ondan önceki imam vefat ettiğinde buna nurdan bir minare yükseltilir; onunla yaratıkların amellerine bakar. Allah bununla yaratıklarına hüccet getirir.”