Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den, o İbn Mahbûb’dan, o Ali b. Riâb’dan, o Ebû Ubeyde ve Zürâre’den birlikte, onlar da Ebû Cafer’den rivayet etti. O şöyle dedi:
Hüseyin öldürüldüğünde, Muhammed b. Hanefiyye, Ali b. Hüseyin’e haber gönderdi ve onunla baş başa kaldı. Ona şöyle dedi: “Ey kardeşimin oğlu, sen bilirsin ki Resulullah, kendisinden sonra vasiyeti ve imameti Müminlerin Emirine, sonra Hasan’a, sonra Hüseyin’e teslim etti. Baban öldürüldü ve vasiyet etmedi. Ben senin amcanım, babanın dengiyim ve Ali’den doğmuş olmam, yaşım ve eskiliğim sebebiyle bu işe senin gençliğinden daha layığım. Vasiyet ve imamet konusunda benimle çekişme ve bana karşı delil getirmeye kalkma.”
Ali b. Hüseyin ona şöyle dedi: “Ey amca, Allah’tan sakın ve hakkın olmayan şeyi iddia etme. Ben sana cahillerden olmaman için öğüt veriyorum. Ey amca, babam Irak’a yönelmeden önce bana vasiyet etti; şehit edilmeden bir saat önce de bu konuda bana ahitte bulundu. Resulullah’ın silahı da yanımdadır. Bu işe sataşma; çünkü senin için ömrün eksilmesinden ve hâlinin dağılmasından korkuyorum. Allah vasiyeti ve imameti Hüseyin’in soyunda kılmıştır. Bunu bilmek istersen, bizimle birlikte Hacerülesved’e gidelim; onun hükmüne başvuralım ve ona bunu soralım.”
Ebû Cafer dedi ki: Aralarındaki konuşma Mekke’de olmuştu. Bunun üzerine ikisi yola çıktılar ve Hacerülesved’e geldiler. Ali b. Hüseyin, Muhammed b. Hanefiyye’ye şöyle dedi: “Önce sen başla. Allah’a yalvar ve taşı senin için konuşturmasını iste; sonra sor.”
Muhammed duada yalvardı, Allah’tan istedi, sonra taşı çağırdı; fakat taş ona cevap vermedi. Ali b. Hüseyin şöyle dedi: “Ey amca, eğer vasi ve imam olsaydın sana cevap verirdi.” Muhammed ona, “Sen Allah’a dua et ey kardeşimin oğlu ve ondan iste” dedi.
Ali b. Hüseyin Allah’a dilediği şekilde dua etti. Sonra şöyle dedi: “Senden, içine peygamberlerin ahdini, vasilerin ahdini ve bütün insanların ahdini koyan adına istiyorum: Hüseyin b. Ali’den sonra vasi ve imamın kim olduğunu bize haber ver.”
Bunun üzerine taş hareket etti; neredeyse yerinden ayrılacaktı. Sonra Allah onu açık bir Arapça dille konuşturdu ve şöyle dedi: “Allah’ım, Hüseyin b. Ali’den sonra vasiyet ve imamet, Ali b. Hüseyin b. Ali b. Ebî Tâlib’e ve Resulullah’ın kızı Fâtıma’nın oğluna aittir.”
Bunun üzerine Muhammed b. Ali ayrıldı; artık Ali b. Hüseyin’in velayetini kabul ediyordu.
Ali b. İbrahim, babasından, o Hammâd b. Îsâ’dan, o Harîz’den, o Zürâre’den, o da Ebû Cafer’den bunun benzerini rivayet etti.