Hüseyin b. Muhammed ve başkası, Cafer b. Muhammed’den, o Ali b. Abbâs b. Âmir’den, o Mûsâ b. Hilâl el-Kindî’den, o Abdullah b. Atâ’dan, o Ebû Cafer’den rivayet etti. O şöyle dedi: Ona, “Senin Irak’taki şian çoktur. Allah’a yemin olsun ki senin aile halkın içinde senin gibisi yoktur; öyleyse niçin çıkmıyorsun?” dedim. O şöyle dedi: “Ey Abdullah b. Atâ, kulaklarını ahmaklara sermeye başladın. Evet, Allah’a yemin olsun ki ben sizin sahibiniz değilim.” Ben, “O hâlde sahibimiz kimdir?” dedim. O şöyle dedi: “İnsanlara doğumu kapalı kalan kimseye bakın; işte sahibiniz odur. Bizden parmakla gösterilen ve dillerle çiğnenen hiç kimse yoktur ki ya öfkeyle ölsün ya da burnu yere sürtülsün.”