Ali b. İbrahim, babasından, o Muhammed b. Hâlid’den, o kendisine rivayet eden kimseden, o Mufaddal b. Ömer’den; ayrıca Muhammed b. Yahyâ, Abdullah b. Muhammed b. Îsâ’dan, o babasından, o ashabından bazısından, o Mufaddal b. Ömer’den, o Ebû Abdullah’tan rivayet etti. O şöyle dedi: “Kulların Allah’a en yakın oldukları ve Allah’ın onlardan en razı olduğu hâl, Allah’ın hüccetini kaybettikleri, onun kendilerine görünmediği ve yerini bilmedikleri hâlde, buna rağmen Allah’ın hüccetinin ve ahdinin batıl olmadığını bildikleri zamandır; işte o zaman sabah akşam ferahı bekleyin, çünkü Allah’ın düşmanlarına gazabının en şiddetli olduğu zaman, onların O’nun hüccetini kaybettikleri ve hüccetin kendilerine görünmediği zamandır, Allah velilerinin şüpheye düşmeyeceğini bilmiştir; eğer onların şüpheye düşeceğini bilseydi, hüccetini onlardan göz açıp kapayıncaya kadar bile gizlemezdi ve bu ancak insanların en şerlilerinin başında olur.”