Safvânî nüshasında şöyle geçer: Muhammed b. Cafer el-Kûfî, Muhammed b. Îsâ b. Ubeyd’den, o Muhammed b. Hüseyin el-Vâsıtî’den rivayet etti; o, Ebû Cafer’in azatlısı Ahmed b. Ebî Hâlid’in şöyle anlattığını işitti: Ebû Cafer onu bu kopyalanmış vasiyete şahit tuttu. Ebû Cafer’in azatlısı Ahmed b. Ebî Hâlid şöyle şahitlik etti: Ebû Cafer Muhammed b. Ali b. Musa b. Cafer b. Muhammed b. Ali b. Hüseyin b. Ali b. Ebî Tâlib onu, oğlu Ali’ye kendi nefsi, kız kardeşleri konusunda vasiyet ettiğine ve Musa’nın işini, o erginliğe ulaştığında ona bıraktığına şahit tuttu. Abdullah b. Müsâvir’i de Ali b. Muhammed erginliğe ulaşıncaya kadar bıraktığı araziler, mallar, nafakalar, köleler ve bunların dışındaki tereke işleri üzerine görevli kıldı. Ali b. Muhammed erginliğe ulaştığı gün Abdullah b. Müsâvir bunları ona devredecek; o kendi işi ve kız kardeşlerinin işiyle ilgilenecek, Musa’nın işini de ona devredecek; Musa da onlardan sonra babalarının sadakaları hakkındaki şartına göre kendi işiyle ilgilenecekti. Bu, hicrî iki yüz yirmi yılının Zilhicce ayından üç gece geçmişken, pazar günü idi. Ahmed b. Ebî Hâlid şahitliğini kendi yazısıyla yazdı. Hasan b. Muhammed b. Abdullah b. Hasan b. Ali b. Hüseyin b. Ali b. Ebî Tâlib, yani Cevvânî de bu kitabın başında Ahmed b. Ebî Hâlid’in şahitliğinin benzeri üzere şahitlik etti ve şahitliğini kendi eliyle yazdı. Nasr hizmetçi de şahitlik etti ve şahitliğini kendi eliyle yazdı.