Hüseyin b. Muhammed, Muallâ b. Muhammed’den, o Ahmed b. Muhammed’den, o Hasan b. Muhammed el-Hâşimî’den, o babasından, o Ahmed b. Îsâ’dan, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Allah aziz ve celil’in “Sizin veliniz ancak Allah, Resulü ve iman edenlerdir” sözü hakkında şöyle buyurdu: “Bunun anlamı, size en yakın, sizin üzerinizde, işlerinizde, nefislerinizde ve mallarınızda en çok hak sahibi olan Allah, Resulü ve iman edenlerdir. Burada ‘iman edenler’ ile Ali ve onun evlatlarından kıyamet gününe kadar gelecek imamlar kastedilmiştir.” Sonra Allah aziz ve celil onları vasfederek, “Onlar namazı kılarlar, zekâtı verirler ve bunu rükû hâlindeyken yaparlar” buyurdu. Müminlerin Emiri öğle namazındaydı; iki rekât kılmış ve rükû hâlindeydi. Üzerinde değeri bin dinar olan bir elbise vardı; bu elbiseyi ona Peygamber giydirmişti, Necâşî de onu Peygamber’e hediye etmişti. Bir dilenci geldi ve, “Selam sana ey Allah’ın velisi ve müminlere kendi nefislerinden daha evla olan kişi! Bir yoksula sadaka ver” dedi. Bunun üzerine Ali elbiseyi ona attı ve eliyle onu almasını işaret etti. Allah aziz ve celil de onun hakkında bu ayeti indirdi ve onun çocuklarının nimetini onun nimetiyle birlikte kıldı. Onun çocuklarından imamet derecesine ulaşan herkes bu sıfatta onun gibidir; onlar da rükû hâlindeyken sadaka verirler. Müminlerin Emiri’nden isteyen dilenci meleklerdendi; onun evlatlarından imamlardan isteyen kimseler de meleklerden olurlar.