Ali b. İbrahim, babasından; o da Hasan b. İbrahim’den; o da Yunus’tan; o da Hişâm b. Hakem’den, Büreyh hadisi içinde rivayet etti. Büreyh onunla birlikte Ebû Abdullah’ın yanına geldiğinde Ebû’l-Hasan Musa b. Ca‘fer ile karşılaştı. Hişâm ona olayı anlattı. Hişâm sözünü bitirince Ebû’l-Hasan Büreyh’e şöyle buyurdu:
“Ey Büreyh! Kendi kitabın hakkındaki bilgin nasıldır?”
Büreyh:
“Ben onu bilirim.” dedi.
Sonra imam:
“Onun tevili hakkındaki güvenin nasıldır?” diye sordu.
Büreyh:
“Bu konudaki ilmime çok güvenirim.” dedi.
Bunun üzerine Ebû’l-Hasan İncil’i okumaya başladı. Büreyh şöyle dedi:
“Elli yıldır aradığım kişi sendin; yahut senin gibisiydi.”
Büreyh iman etti ve imanı güzelleşti. Yanındaki kadın da iman etti. Sonra Hişâm, Büreyh ve kadın Ebû Abdullah’ın yanına girdiler. Hişâm, Ebû’l-Hasan Musa ile Büreyh arasında geçen konuşmayı ona anlattı. Bunun üzerine Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
“Birbirinden gelen bir zürriyet; Allah işitendir, bilendir.” (Âl-i İmrân 34)
Büreyh:
“Tevrat, İncil ve peygamberlerin kitapları size nereden geldi?” dedi.
İmam şöyle buyurdu:
“Onlar, bize onlardan miras olarak ulaşmıştır. Biz onları onların okuduğu gibi okuruz ve onların söylediği gibi söyleriz. Şüphesiz Allah, yeryüzünde kendisine bir şey sorulduğunda ‘Bilmiyorum’ diyen bir hüccet kılmaz.”