Kafi 600:
Ali b. İbrahim, babasından; o da Hasan b. İbrahim’den; o da Yunus’tan; o da Hişâm b. Hakem’den, Büreyh hadisi içinde rivayet etti. Büreyh onunla birlikte Ebû Abdullah’ın yanına geldiğinde Ebû’l-Hasan Musa b. Ca‘fer ile karşılaştı. Hişâm ona olayı anlattı. Hişâm sözünü bitirince Ebû’l-Hasan Büreyh’e şöyle buyurdu:
“Ey Büreyh! Kendi kitabın hakkındaki bilgin nasıldır?”
Büreyh:
“Ben onu bilirim.” dedi.
Sonra imam:
“Onun tevili hakkındaki güvenin nasıldır?” diye sordu.
Büreyh:
“Bu konudaki ilmime çok güvenirim.” dedi.
Bunun üzerine Ebû’l-Hasan İncil’i okumaya başladı. Büreyh şöyle dedi:
“Elli yıldır aradığım kişi sendin; yahut senin gibisiydi.”
Büreyh iman etti ve imanı güzelleşti. Yanındaki kadın da iman etti. Sonra Hişâm, Büreyh ve kadın Ebû Abdullah’ın yanına girdiler. Hişâm, Ebû’l-Hasan Musa ile Büreyh arasında geçen konuşmayı ona anlattı. Bunun üzerine Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
“Birbirinden gelen bir zürriyet; Allah işitendir, bilendir.” (Âl-i İmrân 34)
Büreyh:
“Tevrat, İncil ve peygamberlerin kitapları size nereden geldi?” dedi.
İmam şöyle buyurdu:
“Onlar, bize onlardan miras olarak ulaşmıştır. Biz onları onların okuduğu gibi okuruz ve onların söylediği gibi söyleriz. Şüphesiz Allah, yeryüzünde kendisine bir şey sorulduğunda ‘Bilmiyorum’ diyen bir hüccet kılmaz.”
Kafi Hücce 34
Kafi 601:
Ali b. Muhammed ve Muhammed b. Hasan, Sehl b. Ziyâd’dan; o da Bekr b. Salih’ten; o da Muhammed b. Sinân’dan; o da Mufaddal b. Ömer’den rivayet etti. Mufaddal şöyle dedi:
Ebû Abdullah’ın kapısına geldik ve yanına girmek için izin istemek istiyorduk. Onun Arapça olmayan bir dille konuştuğunu işittik. Bunun Süryanice olduğunu sandık. Sonra ağladı; biz de onun ağlamasından dolayı ağladık. Ardından hizmetçi dışarı çıktı ve bize izin verdi. İçeri girdik. Ben:
“Allah seni ıslah etsin! Yanına girmek için izin istemeye gelmiştik. Senin Arapça olmayan bir dille konuştuğunu işittik ve bunun Süryanice olduğunu sandık. Sonra ağladın; biz de senin ağlamandan dolayı ağladık.” dedim.
İmam şöyle buyurdu:
“Evet. İlyas peygamberi hatırladım. O, İsrailoğulları peygamberlerinin ibadet edenlerindendi. Ben de secdesinde söylediği gibi söyledim.”
Sonra Süryanice olarak bunu söylemeye başladı. Allah’a yemin olsun ki onun bu dildeki söyleyişinden daha fasih lehçeli ne bir rahip ne de bir başpiskopos görmüştük. Sonra bunu bize Arapça olarak açıkladı ve şöyle buyurdu:
“O secdesinde şöyle derdi: ‘Beni azaplandıracağını mı sanırsın; oysa ben senin için gündüzlerimi susuz geçirdim. Beni azaplandıracağını mı sanırsın; oysa ben senin için yüzümü toprağa sürdüm. Beni azaplandıracağını mı sanırsın; oysa ben senin için günahlardan uzak durdum. Beni azaplandıracağını mı sanırsın; oysa ben senin için gecemi uykusuz geçirdim.’
İmam şöyle buyurdu:
Allah ona şöyle vahyetti: ‘Başını kaldır; çünkü ben sana azap etmeyeceğim.’
İlyas şöyle dedi: ‘Sen “Sana azap etmeyeceğim” deyip sonra bana azap edersen ne olur? Ben senin kulun değil miyim, sen de benim Rabbim değil misin?’
Allah ona şöyle vahyetti: ‘Başını kaldır; çünkü ben sana azap etmeyeceğim. Ben bir vaatte bulunduğum zaman ona vefa gösteririm.’”
Ebû Abdullah’ın kapısına geldik ve yanına girmek için izin istemek istiyorduk. Onun Arapça olmayan bir dille konuştuğunu işittik. Bunun Süryanice olduğunu sandık. Sonra ağladı; biz de onun ağlamasından dolayı ağladık. Ardından hizmetçi dışarı çıktı ve bize izin verdi. İçeri girdik. Ben:
“Allah seni ıslah etsin! Yanına girmek için izin istemeye gelmiştik. Senin Arapça olmayan bir dille konuştuğunu işittik ve bunun Süryanice olduğunu sandık. Sonra ağladın; biz de senin ağlamandan dolayı ağladık.” dedim.
İmam şöyle buyurdu:
“Evet. İlyas peygamberi hatırladım. O, İsrailoğulları peygamberlerinin ibadet edenlerindendi. Ben de secdesinde söylediği gibi söyledim.”
Sonra Süryanice olarak bunu söylemeye başladı. Allah’a yemin olsun ki onun bu dildeki söyleyişinden daha fasih lehçeli ne bir rahip ne de bir başpiskopos görmüştük. Sonra bunu bize Arapça olarak açıkladı ve şöyle buyurdu:
“O secdesinde şöyle derdi: ‘Beni azaplandıracağını mı sanırsın; oysa ben senin için gündüzlerimi susuz geçirdim. Beni azaplandıracağını mı sanırsın; oysa ben senin için yüzümü toprağa sürdüm. Beni azaplandıracağını mı sanırsın; oysa ben senin için günahlardan uzak durdum. Beni azaplandıracağını mı sanırsın; oysa ben senin için gecemi uykusuz geçirdim.’
İmam şöyle buyurdu:
Allah ona şöyle vahyetti: ‘Başını kaldır; çünkü ben sana azap etmeyeceğim.’
İlyas şöyle dedi: ‘Sen “Sana azap etmeyeceğim” deyip sonra bana azap edersen ne olur? Ben senin kulun değil miyim, sen de benim Rabbim değil misin?’
Allah ona şöyle vahyetti: ‘Başını kaldır; çünkü ben sana azap etmeyeceğim. Ben bir vaatte bulunduğum zaman ona vefa gösteririm.’”