Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den; o da Muhammed b. İsmail’den; o da Mansûr b. Yunus’tan; o da Büreyd’den rivayet etti. Büreyd şöyle dedi:
Ebû Ca‘fer’in, Allah Tebâreke ve Teâlâ’nın şu sözü hakkında şöyle buyurduğunu işittim:
“Ölü iken kendisini dirilttiğimiz ve insanlar arasında yürüyebileceği bir nur verdiğimiz kimse…” (En‘âm 122)
İmam şöyle buyurdu:
“Bu, hiçbir şey bilmeyen ölü kimseyi ifade eder. ‘İnsanlar arasında yürüyebileceği bir nur’ ise kendisine uyulan imamdır.”
Sonra şu kısmı okudu:
“Karanlıklar içinde kalıp da onlardan çıkamayan kimse gibi midir?” (En‘âm 122)
ve şöyle buyurdu:
“Bu da imamı tanımayan kimsedir.”