Muhammed b. Yahyâ, Muhammed b. Hüseyin’den; o da Safvân b. Yahyâ’dan; o da Alâ b. Rezin’den; o da Muhammed b. Müslim’den rivayet etti. Muhammed b. Müslim şöyle dedi:
Ebû Ca‘fer’in şöyle buyurduğunu işittim:
“Kim Allah Azze ve Celle’ye bir ibadetle kulluk eder, bu uğurda bütün gayretini harcar fakat Allah tarafından tayin edilmiş bir imamı bulunmazsa, onun bütün çabası kabul edilmez. O sapmış ve şaşkın bir kimsedir. Allah onun amellerinden hoşnut değildir.
“Böyle bir kimsenin durumu, çobanından ve sürüsünden ayrılıp kaybolan bir koyunun durumuna benzer. Bütün gün boyunca gidip gelir, şaşkın bir şekilde dolaşır. Gece çökünce bir çobanla birlikte bulunan başka bir koyun sürüsü görür. Onlara yönelir, onlara aldanır ve onların sürüsüyle birlikte ağıla girip geceyi geçirir. Sabah olunca çoban sürüsünü yürütüp götürdüğünde, o çobanı ve sürüyü tanımaz; şaşkın bir hâlde kendi çobanını ve kendi sürüsünü aramaya koyulur. Sonra başka bir koyun sürüsü ve onların çobanını görür; onlara meyleder ve onlara aldanır. Bunun üzerine o sürünün çobanı ona seslenerek: ‘Kendi çobanına ve kendi sürüne katıl! Sen çobanından ve süründen uzak düşmüş, şaşkın ve yolunu kaybetmiş bir koyunsun’ der. Bunun üzerine korku içinde, şaşkın ve yolunu kaybetmiş bir halde oradan uzaklaşır. Kendisine otlağını gösterecek yahut onu geri döndürecek bir çobanı yoktur. Tam bu haldeyken kurt onun yalnız kalışını fırsat bilir ve onu yiyip bitirir. Allah’a yemin olsun ey Muhammed! Bu ümmetten olup da Allah Azze ve Celle tarafından tayin edilmiş açık ve adil bir imamı bulunmayan kimse de böyledir. O, sapmış ve yolunu kaybetmiş olarak sabahlar. Bu hâl üzere ölürse küfür ve nifak ölümü üzere ölmüş olur.”
Allah’a yemin olsun ey Muhammed! Bu ümmetten olup da Allah Azze ve Celle tarafından tayin edilmiş açık ve adil bir imamı bulunmayan kimse de böyledir. O, sapmış ve yolunu kaybetmiş olarak sabahlar. Bu hal üzere ölürse küfür ve nifak ölümü üzere ölmüş olur.
Bil ki ey Muhammed! Zalim imamlar ve onların taraftarları Allah’ın dininden uzaklaştırılmışlardır. Kendileri sapmışlar ve başkalarını da saptırmışlardır. Yaptıkları ameller, fırtınalı bir günde rüzgârın savurduğu kül gibidir. Kazandıklarından hiçbir şeye güç yetiremezler. İşte uzak sapıklık budur.”