Ali b. İbrahim’in, Muhammed b. İsa b. Ubeyd’den, onun Hasan b. Mahbûb’dan, onun İbn Riâb’dan ve başka ravilerden, onların da Ebu Abdullah’tan rivayet ettiğine göre Ebu Abdullah şöyle buyurdu:
“Kim Allah’a vehim ve tasavvur yoluyla ibadet ederse kâfir olur. Kim mânâyı bırakıp yalnızca isme ibadet ederse kâfir olur. Kim hem isme hem mânâya ibadet ederse şirk koşmuş olur. Kim ise Allah’ın kendi zâtını nitelediği sıfatlarla isimleri O’nun üzerine uygulayarak doğrudan mânâya ibadet eder, kalbini buna bağlar ve bunu gizlisinde de açığında da diliyle ikrar ederse, işte onlar gerçekten Emîru’l-Mü’minîn’in ashabıdır.”
Başka bir rivayette ise: “İşte onlar gerçek müminlerdir.” (Enfâl 4) buyurulmuştur.