Hüseyin b. Muhammed el-Eş‘arî’nin, Muallâ b. Muhammed’den, onun Hasan b. Ali el-Veşşâ’dan; ayrıca ashabımızdan bir grubun Ahmed b. Muhammed’den, onun İbn Faddâl’dan, hepsinin Âsım b. Humeyd’den, onun Muhammed b. Müslim’den, onun da Ebu Cafer’den rivayet ettiğine göre Ebu Cafer şöyle dedi:
Emîru’l-Mü’minîn insanlara hitap ederek şöyle buyurdu:
“Ey insanlar! Fitnelerin başlangıcı, peşinden gidilen hevesler ve ortaya çıkarılan hükümlerdir. Bu hükümlerde Allah’ın kitabına muhalefet edilir ve insanlar birbirlerine bağlanıp birbirlerini desteklerler. Eğer batıl tamamen saf hâlde bulunsaydı, akıl sahibi kimselere gizli kalmazdı. Eğer hak tamamen saf hâlde bulunsaydı, ihtilaf ortaya çıkmazdı. Fakat bundan bir tutam, ondan bir tutam alınır ve birbirine karıştırılır. İşte o zaman şeytan kendi dostlarına hâkim olur. Allah tarafından kendileri için önceden güzellik ve kurtuluş takdir edilmiş olanlar ise kurtulurlar.”