Rivayet edilir ki, isyancının adamları arasında Abdülvehhab’ın oğlu Bahbudh, en çok akın yapan, yolları kesmede ve mal ele geçirmede en başarılı olan kişiydi. Bu şekilde büyük bir servet toplamıştı. Sık sık hızlı gemileriyle çıkar, Dicle’ye açılan kanallardan geçerdi. El-Muvaffak’ın askerlerine ait bir gemiyle karşılaştığında onu ele geçirir ve çıktığı kanala çekip götürürdü. Uzun süre takip edilirse, önceden hazırladığı birlikler kanaldan çıkar, düşmanı arkadan kesip saldırırdı.
Bu durum sıklaşınca ve insanlar tedbir almaya başlayınca, kendi gemisini el-Muvaffak’ın gemilerine benzetti, aynı bayrakları çekti. Böylece Dicle’ye çıkar, hazırlıksız yakaladığı hükümet askerlerine saldırır, öldürür ve esir alırdı. Ayrıca Mullâh, Ma‘gil, Bathq Şîrîn ve Deyr kanallarına girer, yolları keser, yolcuları öldürüp mallarını alırdı.
Bu faaliyetler el-Muvaffak’a ulaşınca, kanalların ağızlarını kapatıp büyük kanallara gemiler yerleştirmeye karar verdi. Böylece yollar güven altına alındı.
Hareket alanı daralan Bahbudh, fırsat kollamaya başladı. Sonunda Nahr el-Übülle ağzını koruyan gemilerin gafletinden yararlanarak, Ebû’l-Hâsib Kanalı’nın aşağı kısmından benzer bayraklı gemilerle çıktı. Yahûdî Kanalı’na, oradan da Nefîz’e geçerek Übülle’ye ulaştı. Burada hazırlıksız gemilere saldırdı; bazılarını öldürdü, bazılarını esir aldı ve altı gemi ele geçirdi. Sonra geri çekildi.
Bu haber üzerine el-Muvaffak, oğlu Ebû’l-Abbas’ı onun yolunu kesmesi için gönderdi. Ebû’l-Abbas yetişti, fakat Bahbudh kaçmayı başardı. Çatışmada Bahbudh’un adamlarından bazıları öldürüldü ve esir alındı; ancak suyun çekilmesi nedeniyle hükümet gemileri çamura saplandı ve Bahbudh kurtuldu.
El-Muvaffak kuşatmayı sürdürdü, erzak yollarını kesti. Bu sırada birçok kişi eman istedi. Hepsine iyi muamele edilip hil‘atlar ve maaşlar verildi.
Daha sonra, açlık sebebiyle Zenc askerlerinin köylere dağılıp balık ve hurma aradığı haberi geldi. El-Muvaffak, oğlu Ebû’l-Abbas’ı bu grupları yakalamak için gönderdi.
İsyancı bunu öğrenince Bahbudh’a gizlice hareket etmesini emretti. Bahbudh adamlarıyla yola çıktı, ancak karşısına Ebû’l-Abbas’ın okçularla dolu bir gemisi çıktı. Bahbudh gemiyi ele geçirmek isteyince çatışma başladı. Gemideki siyah gulâmlardan biri mızrakla Bahbudh’u karnından vurdu. Bahbudh suya düştü, adamları onu çıkarıp kaçırdı; fakat kampına ulaşamadan öldü.
Bu ölüm isyancı ve adamlarını derinden sarstı. Ebû Ahmed ise bu haberi bir teslim olan denizciden öğrendi ve sevindi. Bahbudh’u öldüren gulâmı çağırttı, ona hediyeler, elbiseler ve maaş artışı verdi. Aynı gemidekiler de ödüllendirildi.
Bu yıl Ramazan ayı (25 Mart–23 Nisan 882) Pazar günü başladı. İkinci Pazar Hurma Pazarı, üçüncü Pazar Paskalya, dördüncü Pazar Nevruz, beşinci Pazar ayın son günüydü.
Bu yıl Ebû Ahmed, Zenc lideriyle iş birliği yapan ez-Zavî‘ibî’yi yakaladı.
Bu yıl Yadkutekin b. Asatakin ile Ahmed b. Abdülaziz arasında savaş oldu; Yadkutekin galip geldi ve Kum şehrini aldı.
Bu yıl Amr b. el-Leys, Ebû Ahmed’in emriyle Muhammed b. Ubeydullah el-Kürdî’yi yakalattı.
Bu yılın Zilkade ayında (23 Mayıs–21 Haziran 882), Bekkâr adlı bir Haşimî isyan etti; ancak yenildi.
Bu yıl Lu’lu’, İbn Tûlûn’a karşı isyan etti.
Bu yıl Zenc lideri, kendisine katılmak isteyen İbn Mâlik’i öldürdü.
Bu yıl Ahmed b. Abdullah el-Hucustânî öldürüldü.
Bu yıl İbn Ebî’s-Sic’in askerleri, Muhammed b. Ali el-Yaşkarî’yi öldürdü ve başını Bağdat’ta sergiledi.
Bu yıl Muhammed b. Kumushcur, Ali b. Hüseyin Kuftimur’u esir aldı, sonra serbest bıraktı.
Bu yıl “el-Hârûn” diye bilinen Alevî hapsedildi.
Bu yıl Ebû’l-Mugîre el-Mahzûmî Mekke’ye saldırdı; ancak püskürtüldü, sonra Cidde’yi yağmaladı. Mekke’de ekmek fiyatı yükseldi.
Bu yıl Bizans hükümdarı Malatya’yı kuşattı; ancak mağlup edildi.
Bu yıl Halef el-Ferğânî yaz seferine çıktı, on bin kadar Rum öldürdü ve ganimet elde etti.
Bu yıl hac emirliği Hârûn b. Muhammed b. İshak el-Hâşimî’ye aitti; yol güvenliğinden İbn Ebî’s-Sic sorumluydu.