Bu yıl Muhammed b. Harun, Abdülmelik b. Salih b. Ali’yi Suriye’nin başına tayin etti ve oraya gitmesini emretti. Ayrıca onu Tahir ve Harsame’ye karşı savaşmak üzere bölge halkından asker toplamakla görevlendirdi. Bu tayinin sebebi şöyle anlatılır:
Davud b. Süleyman’a göre: Tahir güç kazanınca, işi ilerleyince ve Muhammed’in kumandanlarını ve ordularını ardı ardına yenince, Abdülmelik b. Salih Muhammed’in huzuruna çıktı. Abdülmelik daha önce Reşid’in zindanında bulunuyordu. Reşid öldükten sonra Muhammed halife olunca onun serbest bırakılmasını emretmişti. Bu olay 193 yılı Zilkade ayında gerçekleşmişti. Abdülmelik bu yüzden Muhammed’e minnet duyuyor, ona itaat etmeyi ve samimi nasihat vermeyi kendine borç biliyordu.
Şöyle dedi: “Müminlerin Emiri, görüyorum ki insanlar sana karşı cesaret buldu. Orduların adamları bu hale geldi. Sen cömertliğini serbest bıraktın. Eğer böyle devam edersen onları azdırır ve küstahlaştırırsın; eğer vermeyi kesersen bu da onları öfkelendirir. Asker, tasarrufla elde tutulmaz; fakat aşırı harcamayla da mali düzen ayakta kalmaz. Üstelik yenilgiler ordunu korkuttu. Savaşlar onları zayıflattı; kalpleri düşmana karşı korku ve savaşmaktan kaçınma ile doldu. Onları Tahir’e gönderirsen, o az askeriyle onların çokluğuna galip gelir; azmiyle onların zayıf bağlılığını yener.
Ama Şamlılar savaşta denenmiş ve zorluklarla terbiye edilmiş kimselerdir. Çoğu bana boyun eğer ve emrime çabuk uyar. Beni gönderirsen, sana onların içinden bir ordu toplarım; düşmanına büyük zarar verirler ve Allah da onlar vasıtasıyla dostlarına yardım eder.”
Muhammed şöyle dedi: “Seni onların başına getiriyorum ve istediğin kadar mal ve teçhizatla destekliyorum. Hemen yola çık. Görüşün ve basiretinle hareket et ki yaptığının etkisi ortaya çıksın ve faydası övülsün.”
Bunun üzerine onu Suriye ve el-Cezire üzerine vali tayin etti, yola çıkması için acele ettirdi ve onunla birlikte askerlerden ve Abna’dan oluşan bir birlik gönderdi.