Bu olaylar arasında, Muhammed’in vali olarak tayin ettiği İshak b. Süleyman’a karşı Hıms halkının itaatsizlik etmesi de vardı. Onlar ona itaatsizlik edince, o da Selâmye’ye geçti. Muhammed onu onların üzerinden aldı ve yerine, yanında ‘Âfiye b. Süleyman da bulunan Abdullah b. Saîd el-Haraşî’yi tayin etti. O, onların ileri gelenlerinden bir kısmını hapse attı ve şehrin dış kısımlarından başlayarak şehirlerini ateşe verdi. Onlar kendisinden eman isteyince, bunu kabul etti ve onlar sakinleştiler. Daha sonra yeniden ayaklandılar; bunun üzerine onların bir kısmının başlarını kestirdi.
Bu yılda Muhammed, kardeşi el-Kâsım’ı, babası Hârûn’un kendisine tevdi etmiş olduğu her şeyden—Şam bölgeleri, Kınnesrîn, sınır kaleleri ve uç bölgelerden—azletti. Onun yerine Huzeyme b. Hâzim’i tayin etti ve el-Kâsım’a Medînetü’s-Selâm’da oturmasını emretti.
Bu yılda Muhammed, minberlerden oğlu Mûsâ adına emirlik makamı için dua edilmesini emretti.
Bu yılda Muhammed el-Emîn ile Abdullah el-Me’mûn birbirlerine karşı hileye başvurdular ve ikisi arasındaki ayrılık açıkça ortaya çıktı.