Bu yılda Müslümanlar için Allah’ın Bizans kalelerinden biri olan ve Tuvâne adı verilen kalenin fethini nasip ettiği olay da gerçekleşti. Bu fetih Cemâziyelâhir ayında (Mayıs-Haziran) oldu ve Müslümanlar orada kışladılar. Ordunun başında Mesleme b. Abdülmelik ile Abbas b. Velid b. Abdülmelik bulunuyordu.
Muhammed b. Ömer el-Vâkıdî’nin rivayetine göre, Sevr b. Yezid arkadaşlarından naklen şöyle demiştir: Tuvâne’nin fethi Mesleme b. Abdülmelik ve Abbas b. Velid’in eliyle gerçekleşti. O gün Müslümanlar başlangıçta düşmana karşı üstünlük sağladı. Düşman kiliselerine çekildi, sonra geri dönerek Müslümanlara karşı bir saldırı yaptı ve Müslümanlar, neredeyse toparlanamayacaklarını düşündükleri bir yenilgiye uğradılar.
Bu sırada Abbas, içlerinde İbn Muhayriz el-Cumahî’nin de bulunduğu bir grupla birlikte kaldı ve ona, “Cenneti isteyen Kur’an ehli nerede?” diye sordu. İbn Muhayriz, “Onları çağırırsan sana gelirler” dedi. Bunun üzerine Abbas, “Ey Kur’an ehli!” diye seslendi ve hepsi ileri atıldı. Ardından Allah düşmanı mağlup etti ve düşman Tuvâne’ye çekildi.
Bu yılda Velid b. Abdülmelik, Medine halkından asker yazmalarını istemişti. Muhammed b. Ömer’in babasından nakline göre, Mahreme b. Süleyman el-Vâlibî şöyle demiştir: Onlardan iki bin kişi çıkarmalarını istedi. Onlar da kendi aralarında, yerlerine geçecek kimselere ücret verme şartı koydular. Bunun üzerine bin beş yüz kişi sefere çıktı, beş yüz kişi geride kaldı. Bu kuvvetler Mesleme ve Abbas komutasında yaz seferine katıldılar, Tuvâne’de kışladılar ve kaleyi fethettiler.
Bu yılda Velid b. Yezid b. Abdülmelik doğdu.