Hucr b. Adî, Şerîk b. Şeddâd el-Hadramî, Seyfî b. Fasil eş-Şeybânî, Kabîse b. Dubey‘a el-Absî, Muhriz b. Şihâb es-Sa‘dî, sonra el-Minkarî, Kidâm b. Hayyân el-Anazî, Abdurrahman b. Hassan el-Anazî — onu Ziyâd’a gönderdi, o da Kuss en-Natîf’te diri diri gömdürdü. Böylece öldürülen, kefenlenen ve üzerlerine namaz kılınanlar yedi kişi oldu. Rivayet edilir ki Hasan, Hucr ile arkadaşlarının öldürüldüğünü duyunca şöyle sordu: “Onların üzerine namaz kıldılar mı, gömdüler mi ve kıbleye çevirdiler mi?” Kendisine bunun yapıldığı söylenince şöyle dedi: “Kâbe’nin Rabbine yemin olsun ki onlara bu hususta üstün geldiler.”