Ebû Zeyd Ömer b. Şebbe – Ali b. Muhammed [el-Medâinî] ve Hâris – Muhammed b. Sa‘d – Muhammed b. Ömer yoluyla; ayrıca Hişâm b. Muhammed [el-Kelbî] yoluyla rivayet edildiğine göre — lafızlarda bazı farklılıklar bulunsa da rivayetlerin özü aynıdır —:
Ömer, cahiliye döneminde Maz‘ûn b. Habîb b. Vehb b. Huzâfe b. Cumah’ın kızı Zeyneb ile evlendi. Ondan Abdullah, büyük Abdurrahman ve Hafsa doğdu.
Ali b. Muhammed [el-Medâinî]’ye göre:
Ömer, cahiliye döneminde ayrıca Cervel el-Huzâî’nin kızı Müleyke ile de evlendi. Ondan Ubeydullah b. Ömer doğdu. Hüdeybiye zamanında ondan ayrıldı. Ömer’den sonra Ebü’l-Cehm b. Huzeyfe onunla evlendi.
Muhammed b. Ömer [el-Vâkıdî]’ye göre:
Küçük Zeyd ile Sıffîn günü Muâviye tarafında öldürülen Ubeydullah’ın annesi, Cervel b. Mâlik b. el-Müseyyib b. Rebîa b. Eram b. Kubeys b. Harâm b. Habeşiyye b. Selûl b. Ka‘b b. Amr b. Huzâa’nın kızı Ümmü Külsûm idi. Ancak İslam, onunla Ömer’in arasını ayırdı.
Ali b. Muhammed [el-Medâinî] rivayet ettiğine göre:
Ömer, cahiliye döneminde ayrıca Ebû Ümeyye el-Mahzûmî’nin kızı Kureybe ile de evlenmişti. Hüdeybiye zamanında ondan da ayrıldı. Ondan sonra Abdurrahman b. Ebî Bekir es-Sıddîk onunla evlendi.
Başka rivayetlerde de, İslam’dan sonra Hâris b. Hişâm b. el-Muğîre b. Abdullah b. Ömer b. Mahzûm’un kızı Ümmü Hakîm ile evlendiği söylenir. Bu kadın, ona Fâtıma’yı doğurdu; fakat Ömer onu boşadı. Ancak el-Medâinî, onu boşamadığının da rivayet edildiğini söylemiştir.
Yine İslam’dan sonra, Ensardan Evs kolundan Kays b. İsme b. Mâlik b. Uhaybiye b. Zeyd b. el-Evs’in kız kardeşi olan Cemîle ile evlendi. Ondan Âsım doğdu; sonra onu boşadı.
Ayrıca Ali b. Ebî Tâlib’in, annesi Resûlullah’ın kızı Fâtıma olan kızı Ümmü Külsûm ile evlendi. Rivayete göre ona kırk bin [dirhem] mehir verdi. Ondan Zeyd ve Rukıyye doğdu.
Yine Yemenli Luhayye ile evlendi; bu kadın ona Abdurrahman’ı doğurdu. el-Medâinî, bu kadının ona en küçük Abdurrahman’ı doğurduğunu rivayet etmiştir. Ayrıca Luhayye’nin cariye olduğuna dair de rivayet bulunduğunu eklemiştir. el-Vâkıdî de Luhayye’nin cariye olduğunu söylemiştir. O ayrıca, orta Abdurrahman’ı da Luhayye’nin doğurduğunu rivayet etmiştir. En küçük Abdurrahman’ın annesinin de bir cariye olduğunu nakletmiştir.
Yine Fükeyhe adında bir cariyesi vardı. Çeşitli rivayetlere göre, bu cariye ona Zeyneb’i doğurdu. el-Vâkıdî ayrıca, Zeyneb’in Ömer’in en küçük çocuğu olduğunu rivayet etmiştir.
Ayrıca Zeyd b. Amr b. Nüfeyl’in kızı Âtike ile evlendi. Bu kadın daha önce Abdullah b. Ebî Bekir ile evliydi. Ömer öldüğünde onunla ez-Zübeyr b. el-Avvâm evlendi.
el-Medâinî dedi ki:
Ömer, Ebû Bekir’in kızı Ümmü Külsûm’u küçük yaşta iken istemiş ve bu hususta Âişe’ye haber göndermişti. Âişe de bunun kendi tercihine bırakıldığını Ümmü Külsûm’a söyledi. Ümmü Külsûm ise onu istemediğini söyledi.
Âişe:
“Sen Müminlerin Emiri’ni mi reddediyorsun?” dedi.
Ümmü Külsûm ise:
“Evet; çünkü o sert bir hayat sürüyor ve kadınlarına karşı katı davranıyor,” dedi.
Bunun üzerine Âişe, Amr b. el-Âs’a haber göndererek Ümmü Külsûm’un kararını bildirdi. Amr da:
“Bunu bana bırak,” dedi.
Sonra Amr, Ömer’e gelip şöyle dedi:
“Ey Müminlerin Emiri, Allah’a sığınırım, sana hoş olmayan bir haber işittim!”
Ömer:
“Nedir o?” diye sordu.
Amr dedi ki:
“Sen Ebû Bekir’in kızı Ümmü Külsûm’u istiyorsun.”
Ömer:
“Evet. Yoksa ben ona, yahut o bana layık değil mi?” dedi.
Amr:
“Ne o sana layık değildir ne de sen ona. Fakat o gençtir; Müminlerin Annesi’nin himayesinde yumuşaklık ve nezaket içinde büyüdü. Sen ise sert mizaclısın. Biz senden çekiniriz; tabiatında olan bir şeyden seni geri çeviremeyiz. Şimdi o, bir meselede sana karşı gelir de sen ona sert davranırsan ne olacak? Böylece sen, Ebû Bekir’in çocuğunun veliliğini sana yaraşmayacak bir şekilde üstlenmiş olursun,” dedi.
Ömer:
“Peki Âişe ile bu iş nasıl olacak? Ben ona Ümmü Külsûm ile evleneceğimi zaten söyledim,” dedi.
Amr:
“Bunu senin adına ben hallederim. Ayrıca sana ondan daha hayırlısını göstereceğim: Ali b. Ebî Tâlib’in kızı Ümmü Külsûm. Onunla evlenirsen Resûlullah ile hısımlık kurmuş olursun,” dedi.
el-Medâinî dedi ki:
Ömer, Utbe b. Rebîa’nın kızı Ümmü Eban’ı da istemişti. Fakat o, Ömer’i beğenmemiş ve şöyle demişti:
“O, kapısını kapatır; kendisindeki hayrı başkalarından uzak tutar. İçeri kaşlarını çatarak girer, dışarı da kaşlarını çatarak çıkar.”
Ömer’in Müslüman Oluşu
Ebu Ca‘fer [et-Taberî] dedi ki:
Ömer’in, kırk beş erkek ve yirmi bir kadından sonra Müslüman olduğu rivayet edilmiştir.
Bu Rivayetin Kaynakları
Hâris – İbn Sa‘d – Muhammed b. Ömer [el-Vâkıdî] – Muhammed b. Abdullah – babası yoluyla rivayet edildiğine göre:
Ömer hakkındaki rivayeti oğluma anlattım. O da dedi ki:
Abdullah b. Sa‘lebe b. Suayr bana, Ömer’in kırk beş erkek ve yirmi bir kadından sonra Müslüman olduğunu söyledi.