es-Serî – Şuayb – Sayf – Muhammed, Talha, el-Muhalleb ve Amr’a göre: Süheyl b. Adî Kirman’a yöneldi ve Abdullah b. Abdullah b. İtbân ona katıldı. Süheyl b. Adî’nin öncü kuvvetinin başında en-Nusayr b. Amr el-İclî bulunuyordu.
Kirmanlılar Süheyl’e karşı toplanmışlardı; Qufs bölgesinden de yardım istemişlerdi. Müslümanlarla kendi topraklarının hemen içinde savaştılar; fakat Tanrı onları dağıttı. Müslümanlar onların yollarını ele geçirdiler ve en-Nusayr yerel valiyi öldürdü.
Süheyl bugün yerleşim yolu olarak bilinen güzergâh boyunca Cîraft’a kadar ilerledi. Abdullah b. Abdullah ise Şîr çölü tarafından geldi. İstedikleri develeri ve koyunları ele geçirdiler. Develere ve koyunlara değer biçip onları aralarında paylaştırdılar. Bunun sebebi, Baktriya develerinin Arap develerinden daha büyük olmasıydı ve onları gereğinden fazla değerli saymak istemiyorlardı.
Durumu Ömer’e yazdılar. Ömer onlara şöyle cevap verdi: Arap devesi yalnızca et miktarına göre değerlendirilmelidir; Baktriya devesi de aynı şekilde değerlendirilmelidir. Eğer Baktriya develerinin daha fazla eti olduğunu düşünüyorsanız, o zaman onları daha yüksek değerle değerlendirin; çünkü fiyat ancak değere göre belirlenir.
el-Medâinî – Ali b. Mücahid – Kuhistan kadısı Hanbel b. Ebû Haride – Kuhistan valisinden rivayet eder: Abdullah b. Budeyl b. Verkâ el-Huzâî, Ömer b. el-Hattab’ın hilafeti sırasında Kirman’ı fethetti. Ardından Kirman’dan Tabeseyn’e gitti ve sonra Ömer’in yanına geldi. Tabeseyn’i fethettiğini söyledi ve buranın kendisine iktâ olarak verilmesini istedi. Ömer bunu yapmaya razı oldu; fakat buranın önemli bir bölge olduğu kendisine bildirildi. Bunun üzerine Ömer onu Abdullah’a iktâ olarak vermedi. Çünkü burası Kirman’dan Horasan’a açılan kapıydı.