Şöyle de rivayet ederler:
Nu‘aym, Rey’in fethini yazıp haberi el-Mudarrib el-İclî ile gönderdiğinde ve ganimetin beşte birini gönderdiğinde, Ömer ona şu cevabı verdi: Süveyd b. Mukarrin’i Kumis’e göndermeli; öncü kuvvetlerinin başına Simâk b. Mahreme’yi, sağ ve sol kanatların başına da Uteybe b. en-Nehhâs ile Hind b. Amr el-Cemelî’yi koymalıydı.
Bunun üzerine Süveyd b. Mukarrin ordusunu harekete geçirdi ve Rey’den Kumis’e doğru yürüdü. Kimse ona karşı düşmanca bir davranış göstermedi. Böylece Kumis’i barış yoluyla aldı ve orada konakladı.
Ordusu Kumis halkına ait Melâz denilen bir nehirden su içince askerlerde boyun tutulması görülmeye başladı. Bunun üzerine Süveyd onlara, yerli halkın alıştığı gibi alışıncaya kadar su kaynaklarını değiştirmelerini söyledi. Onlar da bunu yaptılar ve yeni suyun kendilerine iyi geldiğini gördüler.
Taberistan’a sığınmış olanlar ve başka güvenli yerlere çekilenler Süveyd’e haber gönderdiler. O da onları barış yapmaya ve cizye vermeye çağırdı ve onlara şu metni yazdı:
Rahman ve Rahim olan Allah’ın adıyla.
Bu, Süveyd b. Mukarrin’in Kumis halkına ve onlara bağlı olanlara verdiği güvence belgesidir. Canları, dinleri ve malları için güvenlik verilmiştir. Bunun karşılığında bulûğa ermiş olan herkes gücü yettiği ölçüde doğrudan cizye ödeyecektir. Ayrıca iyi niyet gösterecekler, yol gösterecekler ve aralarına gelen Müslümanları bir gün bir gece boyunca kendi yiyeceklerinden misafir edeceklerdir. Eğer ahdi bozar ve anlaşmayı küçümserlerse, artık bu ahid onlar için geçerli olmayacaktır.
Bu belge yazıldı ve şahitler huzurunda gerçekleşti.