Taberî dedi ki:
Ahmed b. Sâbit er-Râzî – onun rivayeti – İshak b. İsa – Ebû Ma‘şer’e göre:
Celûlâ’nın fethi 19 yılında, Sa‘d b. Ebî Vakkâs tarafından gerçekleşti. Vâkıdî de bu görüştedir. İbn İshak ise el-Cezîre, Ruhâ, Harran, Re’sü’l-Ayn ve Nusaybin’in fethinin 19 yılında olduğunu söyler.
Taberî devamla dedi ki:
Yukarıda, bu meselede onlara muhalefet edenlerin rivayetlerini zikrettik.
Ebû Ma‘şer dedi ki:
Bu yılda, yani 19 yılında, Kayseriye fethedildi. Oranın valisi Muâviye b. Ebî Süfyân idi. Bu rivayet, Ahmed b. Sâbit er-Râzî – onun rivayeti – İshak b. İsa – Ebû Ma‘şer yoluyla gelmiştir. Vâkıdî de bu konuda Ebû Ma‘şer ile aynı bilgileri verir.
İbn İshak ise Filistin şehri Kayseriye’nin fethi, Herakleios’un kaçışı ve Mısır’ın fethinin hep birlikte 20 yılında meydana geldiğini söyler. Bu rivayet bana İbn Humeyd – Seleme – bizzat kendisi yoluyla ulaşmıştır.
Fakat Seyf b. Ömer, Kayseriye ile Mısır’ın 16 yılında fethedildiğini söyler. Kayseriye’nin fethine dair rivayet daha önce verilmişti. Mısır ve fethiyle ilgili rivayeti ise, bunun 20 yılında fethedildiğini söyleyenlerin rivayetleriyle ve bu tarihe muhalefet edenlerin rivayetleriyle birlikte ileride zikredeceğim.
Taberî dedi ki:
Bu yılda, yani 19 yılında, Leylâ Harrası ateşler içinde kaldı. Bu, Vâkıdî’nin rivayetidir. Ömer, adamlarıyla birlikte oraya gitmek istedi; fakat sonra sadaka verilmesini emretti ve bunun üzerine ateşler söndü.
Vâkıdî ayrıca Medâin ile Celûlâ’nın da bu yılda fethedildiğini söyler. Ancak buna muhalefet edenlerin rivayetleri daha önce zikredilmiştir.
Bu yılda hacda halka imamlık eden Ömer’di. Garnizon şehirlerindeki valileri ve kadıları da 18 yılında olduğu gibiydi.