Sayf — Ebu’z-Zehra el-Kuşeyrî — Kuşeyr kabilesinden bir adam rivayet eder: Herakleios er-Ruha’dan ayrılıp halkına kendisini takip etmelerini söylediğinde onlar şöyle dediler: “Biz burada seninle olmaktan daha iyiyiz.” Onu takip etmeyi reddettiler ve hem ondan hem de Müslümanlardan ayrıldılar.
er-Ruha’nın köpeklerini havlatan ve tavuklarını ürküten ilk kişi Ziyad b. Hanzale idi. O, Peygamber’in sahabelerindendi. Bu seferde Ömer b. Malik ile birlikteydi ve ikisi kumandanlığı sırayla yürütüyordu. Ziyad, Benî Abd b. Kusayy’in müttefiklerinden biriydi.
Bundan önce Herakleios Şimşât’a gitmişti. Müslümanlar er-Ruha’ya ulaştığında o Bizans topraklarına girdi ve Konstantinopolis’e doğru ilerledi.
Müslümanların esiri olan bir Bizanslı adam Herakleios’a ulaştı. Herakleios ona şöyle dedi: “Bana bu insanlar hakkında bilgi ver.”
Adam şöyle dedi: “Sana anlatacağım; sanki onları kendin görüyormuşsun gibi olacaktır. Gündüzleri süvaridirler, geceleri ise rahipler gibidirler. Sorumluluk alanlarında bedel ödemeden hiçbir şey yemezler ve selam vermeden hiçbir eve girmezler. Kendileriyle savaşanlara karşı onları yok edinceye kadar savaşırlar.”
Herakleios şöyle dedi: “Eğer doğru söylüyorsan, gerçekten de üzerinde durduğum bu toprağa onlar mirasçı olacaklardır.”
Ubade ve Halid rivayet eder: Herakleios Kudüs’e hac yaptığı ve dönüşte Suriye’yi geride bırakıp Bizans topraklarına girdiği zaman geri dönüp şöyle derdi:
“Selam sana ey Suriye! Bu, isteğini gerçekleştirmeden senden ayrılan bir adamın vedasıdır; geri dönecektir.”
Müslümanlar Hıms’a yönelince Fırat’ı geçti ve er-Ruha’da konakladı. Kufe halkı ortaya çıkıncaya, Kınnesrîn fethedilince ve Mînâs öldürülünceye kadar orada kaldı. Bunlar gerçekleşince Şimşât’a çekildi.
Şimşât’tan Bizans topraklarına geçmek üzere ayrıldığında yüksek bir yere çıktı, geri dönüp Suriye’ye baktı ve şöyle dedi:
“Selam sana ey Suriye! Bu, artık dönüşü olmayacak bir vedadır. Uğursuz olan doğuncaya kadar hiçbir Bizanslı sana korku olmaksızın geri dönemeyecek. Keşke o doğmasaydı! Onun yaptıkları ne kadar tatlı olacak, fakat Bizanslılar için sonuçları ne kadar acı olacak.”
Ebu’z-Zehra ve Amr b. Meymun rivayet eder: Herakleios Şimşât’tan çıkıp Bizans topraklarına girdiğinde Suriye’ye dönüp şöyle dedi:
“Seni daha önce yolcunun selamı ile selamlardım. Bugün ise ayrılan kişinin selamı ile selamlıyorum. Uğursuz olan doğuncaya kadar hiçbir Bizanslı sana korku olmadan geri dönmeyecek; keşke doğmasaydı!”
Herakleios ilerleyip Konstantinopolis’e ulaştı. İskenderun ile Tarsus arasındaki kalelerin halkını da beraberinde götürdü ki Müslümanlar Antakya ile Bizans toprakları arasında yerleşilmiş hiçbir bölgede hareket edemesin. Kaleleri harap etti; böylece Müslümanlar orada kimseyi bulamasın.
Bazen Bizanslılar kalelerin yakınında pusu kurar, geride kalanlara ani saldırılar yapardı; bu yüzden Müslümanlar buna karşı tedbir almak zorunda kalıyordu.