Vâkıdî’ye göre: Bu yıl Habat diye bilinen sefer gerçekleşti. Kumandanı Ebû Ubeyde b. el-Cerrâh idi. Allah’ın Elçisi onu bu yılın Receb ayında 300 Muhacir ve Ensar ile birlikte Cüheyne kabilesine doğru gönderdi. Sefer sırasında öyle şiddetli bir kıtlık ve sıkıntı çektiler ki hurmaları sayıyla paylaştılar.
Ahmed b. Abdurrahman – amcası Abdullah b. Vehb – ‘Amr b. el-Hâris – ‘Amr b. Dînâr – Câbir b. Abdullah rivayetine göre Câbir şöyle demiştir:
Bir sefere çıktık. Üç yüz kişiydik ve kumandanımız Ebû Ubeyde b. el-Cerrâh idi. Açlık bize musallat oldu. Üç ay boyunca ağaçlardan sopalarla döktüğümüz yaprakları yedik. Sonra denizden anber balinası denilen bir deniz hayvanı çıktı. Ondan yarım ay boyunca yedik. Ensardan bir adam develerden birkaçını kesti; ertesi gün yine kesti. Bunun üzerine Ebû Ubeyde onu men etti ve o da vazgeçti. (‘Amr b. Dînâr, bu adamın Kays b. Sa‘d olduğunu Ebû Sâlih’ten işittiğini söylemiştir.)
‘Amr b. el-Hâris ayrıca Bekr b. Sevâde – Ebû Cemre – Câbir b. Abdullah yoluyla benzer bir rivayet nakletmiştir. Bu rivayette şöyle denmiştir: Onlar bitkin düşmüşlerdi. Kumandanları Kays b. Sa‘d idi ve onlar için dokuz binek devesi kesti.
Yine denilmiştir ki: Deniz kıyısına gönderilmişlerdi. Deniz onlara bir canlıyı kıyıya attı. Üç gün onun yanında kaldılar; ondan yediler, kurutup sakladılar ve yağını çıkardılar. Medine’ye dönünce Kays b. Sa‘d’ın yaptığını Allah’ın Elçisi’ne anlattılar. Allah’ın Elçisi “Cömertlik o ailenin tabiatıdır” dedi. Balina hakkında ise “Kokmaya başlamadan ona yetişebileceğimizi bilseydik, ondan bize de bir parça isterdik” dedi. Bu rivayette ağaçlardan dökülen yapraklardan söz edilmemiştir.
İbn el-Müsennâ – Dahhâk b. Mahlad – İbn Cüreyc – Ebû’z-Zübeyr – Câbir b. Abdullah rivayetine göre Câbir şöyle demiştir:
Peygamber bize hurma tulumları azık olarak verdi. Ebû Ubeyde onları önce avuç avuç, sonra birer hurma olarak paylaştırıyordu. Biz hurmayı emer, üzerine su içerdik ve bu şekilde geceye kadar dayanırdık. Nihayet tulumların içi boşalınca ağaçlardan döktüğümüz yaprakları topladık. Çok acıktık. Sonra deniz bize ölü bir balina attı. Ebû Ubeyde “Ey açlar, yiyin!” dedi; biz de yedik. Ebû Ubeyde balinanın kaburgalarından birini dikti; bir süvari devesi üzerinde altından geçebiliyordu. Beş kişi göz çukuruna oturabiliyordu. Yedik, yağından sürdük; bedenlerimiz toparlandı ve semirdik. Medine’ye dönünce bunu Peygamber’e anlattık. O da “Bu, Allah’ın size çıkardığı bir rızıktır; yiyin. Yanınızda ondan bir şey var mı?” dedi. Yanımızda biraz vardı. Birini gönderip getirtti ve ondan yedi.
Vâkıdî şöyle der: Bu sefere Habat denilmesinin sebebi, onların ağaçlardan döktükleri yaprakları yemeleri ve ağız içlerinin dikenli ağaçlarda otlayan develerin ağızları gibi olmasıdır.