Vâkıdî der ki: Bu yılın Cemaziyülahir ayında (19 Kasım 624’te başlamıştı) Karada seferi gerçekleşti. Bu seferin komutanının Zeyd b. Harise olduğu söylenir. Bu, Zeyd b. Harise’nin komuta ettiği ilk seferdir.
Ebu Cafer (Taberî) – İbn Humeyd – Seleme – İbn İshak’a göre:
Allah’ın Elçisi, Zeyd b. Harise’yi bir sefere gönderdi. Bu seferde, Kureyş’in Ebu Süfyan b. Harb liderliğindeki kervanını, Necd’de bir su kaynağı olan Karada’da ele geçirdi.
Bedir Savaşı’ndan sonra Kureyş, Suriye’ye giderken kullandıkları yoldan gitmeye korktu ve bunun yerine Irak yolunu kullanmaya başladı. Tüccarlarından bir kısmı yola çıktı; aralarında Ebu Süfyan b. Harb de vardı. Yanlarında büyük miktarda gümüş bulunuyordu; çünkü ticaret mallarının esas kısmı buydu. Bu güzergâhta kendilerine rehberlik etmesi için Bekr b. Vâil kabilesinden Furst b. Hayyan adında bir adamı kiraladılar.
Allah’ın Elçisi, Zeyd b. Harise’yi gönderdi. Zeyd, onları söz konusu su başında yakaladı ve kervanı mallarıyla birlikte ele geçirdi; ancak adamları yakalayamadı. Daha sonra kervanı Allah’ın Elçisi’ne getirdi.
Ebu Cafer (Taberî) der ki:
Vâkıdî’ye göre bu seferin sebebi şuydu: Kureyş şöyle demişti: “Muhammed ticaretimizi bozdu ve yolumuzun üzerine oturdu.” Bunun üzerine Ebu Süfyan ile Safvan b. Ümeyye şöyle tartıştılar: “Eğer Mekke’de kalırsak sermayemizi tüketeceğiz.” Ebu Zem‘a el-Esved şöyle dedi: “Size Necd yolunu gösterecek bir adam bulurum; gözleri kapalı bile olsa yolunu bulur.” Safvan, “Kimdir o? Kış geldiği için suya ihtiyacımız azdır,” dedi. O da, “Furst b. Hayyan,” dedi.
Onu çağırdılar ve kiraladılar. Kış mevsimiydi. Onları Zâtü Irk üzerinden, ardından Gamre üzerinden götürdü.
Kervanın haberi ve içinde Safvan b. Ümeyye’nin taşıdığı çok miktarda servet ve gümüş kap bulunduğu bilgisi Peygamber’e ulaştı. Bunun üzerine Zeyd b. Harise yola çıktı, kervanı yakaladı ve ileri gelenler kaçmış olsa da kervanı ele geçirdi.
Ganimetin beşte biri yirmi bin dirhem idi. Allah’ın Elçisi bu beşte biri aldı ve kalan dörtte beşi sefere katılanlar arasında paylaştırdı.
Furst b. Hayyan el-İclî esir alındı. Ona şöyle dediler: “İslam’ı kabul edersen, Allah’ın Elçisi seni öldürmez.” Allah’ın Elçisi onu İslam’a davet ettiğinde kabul etti ve serbest bırakıldı.