Âdem bize rivayet etti. İbn Ebî Zi’b rivayet etti. Zührî’den, Sehl b. Sa‘d es-Sâidî’den:
Sehl dedi ki:
Uveymir, Âsım b. Adî’ye geldi ve dedi ki:
“Bir adam karısıyla birlikte bir adam bulursa (zina hâlinde yakalarsa) onu öldürür; siz de onu buna karşılık öldürür müsünüz? Benim için, ey Âsım, Allah’ın Elçisi’ne sor.”
Âsım, Peygamber’e sordu. Peygamber soruları hoş karşılamadı ve ayıpladı.
Âsım geri döndü ve Peygamber’in soruları hoş karşılamadığını Uveymir’e haber verdi.
Uveymir:
“Allah’a yemin ederim, ben Peygamber’e mutlaka gideceğim.” dedi.
Gitti. O sırada Allah, Âsım’ın arkasından bu konuyla ilgili Kur’an’ı indirmişti. Peygamber ona:
“Allah, sizin hakkınızda Kur’an indirdi.” dedi.
Sonra ikisini çağırdı; öne geçtiler ve karşılıklı lânetleştiler (liân yaptılar).
Ardından Uveymir:
“Ey Allah’ın Elçisi, onu (nikâhta) tutarsam ona karşı yalan söylemiş olurum.” dedi.
Ve ondan ayrıldı. Peygamber ona ayrılmasını emretmedi; fakat lânetleşen çift hakkında sünnet böylece yerleşmiş oldu.
Peygamber şöyle dedi:
“Ona bakın: Eğer çocuk kırmızımsı, kısa boylu, ‘vahra’ gibi gelirse, onun yalan söylediğini sanıyorum. Eğer çocuk esmer, iri gözlü, kalçalı gelirse, onun (kadına dair iddiasında) doğru söylediğini sanıyorum.”
Kadın, hoş karşılanmayan şekle uygun (yani ikinci tarifteki gibi) bir çocuk doğurdu.