Kuteybe b. Saîd bize rivayet etti. Leys rivayet etti. Akîl’den, Zührî’den:
Bana Ubeydullah b. Abdullah b. Utbe b. Mes‘ûd haber verdi; Ebû Hureyre’den:
Ebû Hureyre dedi ki:
Allah’ın Elçisi vefat edince ondan sonra Ebû Bekir halife oldu. Araplardan inkâr edenler inkâr edince, Ömer Ebû Bekir’e dedi ki:
“İnsanlarla nasıl savaşacaksın? Oysa Allah’ın Elçisi şöyle dedi: ‘İnsanlarla, “Allah’tan başka ilah yoktur” deyinceye kadar savaşmakla emrolundum. Kim “Allah’tan başka ilah yoktur” derse, hakkı dışında malını ve canını benden korumuş olur; hesabı Allah’a aittir.’”
Ebû Bekir dedi ki:
“Allah’a yemin ederim ki, namaz ile zekâtı birbirinden ayıranlarla mutlaka savaşacağım. Çünkü zekât malın hakkıdır. Allah’a yemin ederim ki, Allah’ın Elçisi’ne verdikleri bir ipi (yahut bir oğlağı) bile benden esirgerlerse, onu vermemelerinden dolayı onlarla savaşırım.”
Ömer dedi ki:
“Allah’a yemin ederim ki, Allah’ın Ebû Bekir’in göğsünü savaş için açtığını görünce bunun hak olduğunu anladım.”
(İbn Bukeyr ve Abdullah, Leys’ten “anâk” yani oğlak rivayet etmiştir; bu daha doğrudur.)