İshak b. Nasr bize rivayet etti. Abdürrezzâk bize rivayet etti. Süfyân bize haber verdi. (Süfyân) Mansûr’dan ve A‘meş’ten; onlar da Ebû Vâil’den rivayet ettiler. Ebû Vâil dedi ki:
Abdullah dedi ki, Peygamber şöyle buyurdu:
“Bir kimse, haksız yere mal koparmak için bile bile yalan yere yemin ederse, Allah’a öyle bir halde kavuşur ki Allah ona öfkelidir.”
Bunun üzerine şu ayet indirildi: “Allah’ın ahdini (sözünü) … satanlar…” (ayet).
Bunun ardından Eş‘as geldi; Abdullah onlara hadis anlatıyordu. Eş‘as dedi ki:
“Bu ayet benim hakkımda ve bir adam hakkında indi. Ben onunla bir kuyu konusunda çekiştim. Peygamber bana: ‘Delilin var mı?’ dedi. ‘Hayır.’ dedim. ‘O halde o yemin etsin.’ dedi. Ben: ‘Öyleyse yemin eder (ve haksız çıkar beni).’ dedim. Bunun üzerine ‘Allah’ın ahdini… satanlar…’ ayeti indi.”